In The Sun

შეგინდოს! :)

დღეს შენდობის დღეა და.. შემინდოს ყველამ თუ რამე ვაწყენინე და მეც მიპატიებია ყველასთვის, ვინც გაცნობიერებულად თუ გაუცნობიერებლად მაწყენინეთ და გული მატკინეთ. შენთვისაც შემინდვია ერთ დროს ჟრუანტელის ეპიცენტრო :) მართალია, აღარასდროს აღარაფერი განმეორდება, მაგრამ გულწრფელად მიპატიებია. იმედია სხვანაირად არ გაიგებ, უბრლოდ მინდა, რომ დამძიმებული გული არ მქონდეს იმის გამო, რომ გათელილად ვგრძნობ თვას, უბრლოდ მინდა უფლის წინაშე მართალი ვიყო. ღმერთი გფარავდეს ყველგან და ყოველთვის ამინ!

Nothing Ever Change

ყველაზე გულწრფელი და ბავშვური?-უბრალოდ იყო და არა იყო რა..იყავი შენ.. -ალბათ.

ზღმარტლი [zeim of goimoba]

:D:D:*:*:) (hug)
[0:19:51] tatiaaa: (rofl)
[0:20:46] tatiaaa: momiyevi exla kargi ambebi,kargi tu ara nichego ambebi,nichegoc tu ara iyos cudi :D:D:D
[0:21:57] tatiaaa: (rofl)
[0:22:06] Amélie Poulain: :D:D:D:D
[0:22:16] Amélie Poulain: au magari kaci xar shend zmobas ficari
[0:22:26] tatiaaa: shen tavs vficavaaar
[0:22:28] tatiaaa: :D:D:*
[0:22:41] Amélie Poulain: dagenaye
[0:22:52] tatiaaa: degewamle
[0:22:52] tatiaaa: :D
[0:23:10] Amélie Poulain: dageeeeglise
[0:23:14] tatiaaa: :D:DD
[0:23:24] tatiaaa: chagexlarte
[0:23:25] Amélie Poulain: :D:D:D:D
[0:23:27] tatiaaa: :D:D:D
[0:24:03] Amélie Poulain: chumad wagiyvan mindoorshiiiiiiiiiiiii
[0:24:13] tatiaaa: chumad dagisxav gvinosaaaaaaaaaaaaa
[0:24:33] tatiaaa: iset simgeras gimgereeeeeeeeeeb,tvals cremli moedinosaaa
[0:24:36] tatiaaa: :D:D:D
[0:24:39] tatiaaa: (music)
[0:24:43] Amélie Poulain: :D:D:D:D:D:
[0:24:44] Amélie Poulain: :D:D:D
[0:24:46] Amélie Poulain: :D
[0:24:46] tatiaaa: :D
[0:24:49] Amélie Poulain: aeeeeeeeeeeeeeeeeeee
[0:24:56] Amélie Poulain: trulaialas fuli rat undaaaaaaaaa
[0:24:56] tatiaaa: ra ar vici ra oxeri var :D:D
[0:24:57] Amélie Poulain: :D
[0:25:06] tatiaaa: trulaila tviton fuliaaaaaaaa
[0:25:09] tatiaaa: :D
[0:25:19] tatiaaa: amoigebs da daxarjaaavs vitomac ara hqonia
[0:25:21] tatiaaa: :D:D:D
[0:25:26] tatiaaa: (dance)
[0:25:27] tatiaaa: (ninja)
[0:25:29] tatiaaa: (ninja)
[0:25:33] tatiaaa: aeeeeeeeeeeeeeeeeee
[0:25:52] tatiaaa: tash,tash,tash taram,taram mraval jamieeeeeeeeeeeeeeerrrrrr
[0:25:53] tatiaaa: :D:D
[0:25:55] tatiaaa: midi dao
[0:25:56] tatiaaa: :D:D
[0:26:09] Amélie Poulain: tush tush vax pataraaam mravaljamierrrrrrrrrr
[0:26:10] Amélie Poulain: :D:D:D
[0:26:11] Amélie Poulain: :D
[0:26:14] tatiaaa: :D:D:D:
[0:26:34] tatiaaa: (rofl)
[0:27:00 | Edited 0:27:12] tatiaaa: ra ucnauraaaaaaaaaaaad, adzgerda guliiiiiiiiiiiiii
[0:27:03] tatiaaa: :D:D
[0:27:21] Amélie Poulain: eg ar vici :D
[0:27:34] tatiaaa: ara,ara mogitaceeeeb,cxra mtas gadagatareeeb
[0:27:35] tatiaaa: :D:D
[0:27:39] tatiaaa: es sxvaa dao
[0:27:41] tatiaaa: :D:D
[0:28:25] Amélie Poulain: ggardzeleba ar vici magis :D
[0:28:32] tatiaaa: arc me
[0:28:34] tatiaaa: :D:D:P
[0:28:35] Amélie Poulain: ra uvici var :D
[0:28:39] Amélie Poulain: shec
[0:28:41] Amélie Poulain: :D
[0:28:44] tatiaaa: :D:D:D:D:D:D:D:D:D
[0:29:07] Amélie Poulain: da me ar mindaaaaaaaaaaa
[0:29:12] Amélie Poulain: sxva netarebaaaaaaaaaa
[0:29:15] tatiaaa: sxva netarebaaaaaaaaaaaaaaaaaa
[0:29:25] tatiaaa: gind moviaro mteli samyaroooo
[0:29:35] tatiaaa: magram ver vpove mxare lamazi
[0:29:48] Amélie Poulain: da me ver vpove gogo

♥ ♥ ♥

მე გული მტკივა თქვენ რომ შეგცქერით, ოო, ისე მწყინს თქვენი ყოველი უმსგავსობა, მაგრამ მაინც მიყვარხართ, ეჰ რა კარგია, რა შესანიშნავი გრძნობაა რომ იცოდეთ... მეც თქვენსავით ვიყავი ერთ ხანს, მხოლოდ ჩემიანები მიყვარდა, და მერე, ჩემთვის მოულოდნელად, სულში გამეფურჩქნა უცნაური ,სიყვარულის მცენარე - აბა, თუ მიხვდებით, რომელი?
- ყაყაჩო!
- არა, ჩქარა ჭკნება!
- ენძელა!
- ნაზია ძალზე...
- გეორგინი!
- გაფოფრილია...
- ვარდი?
- შაბლონურია...
- აბა რა?
- და უცებ სულში გამეფურჩქნა უცნაური მცენარე, სიყვარულის კაქტუსი - ეკლიანი და ეკლებიანი, ოღონდ საოცრად ტკბილი იყო მისი მისი ყოველი ჩხვლეტა, და აი ახლაც, თქვენ რომ გიყურებთ, ახლა მჩხვლეტს და რომ იცოდეთ როგორ მიყვარხართ ...

In My Perfect Heaven Place..(Dear Diary)

მაღლა, იისფერ ღრუბლებში ვიცხოვრებ წითელ, შავკოპლებიან ჭიამაიებთან და პეპლებთან ერთად. დაბლა არასდროს დავიხედავ, არასდროს! აღარასდროს ჩაგხედავთ ბინძურ სულში. ჩემი პატარა სახლის გვერდით ბაბუაწვერებს და ყვითელგულა გვირილებს დავრგავ. ცას ისეთს დავხატავ, როგორიც მე მინდა. მზეს ისე გავაფერადებ, როგორც მე მინდა. და შენ.. ისეთს დაგტოვებ, როგორიც ხარ.. გავაქრობ ტალახს და ჩემთან ერთად იცხოვრებ ღრუბლებში.
და ვიფრენთ..
ვიფრენთ ჩვენი სულის ძახილს აყოლილები..

მოდილიანი და მისი იდეალური ჟანა

მხატვარი და მოქანდაკე ამადეო კლემენტ მოდილიანი იტალიაში, ქალაქ ლივინოში 1884 წელს დაიბადა. 1906 წელს 22 წლის მხატვარი, პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად, გაიცნო იქაური მხატვრები და მალე ბოჰემური წრის განუყრელი ნაწილი გახდა. დაუმეგობრდა პოეტ ჟან კოკტოს, გაიცნო პაბლო პიკასო... მეგობრები ამადეოს „მოდის“ეძახდნენ. მოდილიანი ბევრს ხატავდა, მუშაობდა ქანდაკებებზე, მაგრამ მისი შემოქმედება მხოლოდ გარდაცვალების შემდეგ დაფასდა. მხატვარი განიცდიდა... ბევრს სვამდა, ეწეოდა. აუცილებლობად ექცა ჰაშიში... მოდილიანი ისტორიაში დარჩა, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული, სიცოცხლეში არაღიარებული გენიოსი. ამადეო მოდილიანი, 1920 წელს, პარიზის ერთ-ერთ კლინიკაში, 36 წლის ასაკში, ტუბერკულოზით გარდაიცვალა.

არაოფიციალური ცოლი

ჟანა ებიუტერნი, ქალი, რომელმაც მთელი სიცოცხლე მოდილიანის მიუძღვნა, მის ცოლობაზე ოცნებობდა, მაგრამ მაინც არაოფიციალური ცოლის სტატუსით შემორჩა ისტორიას. ჟანამ და მოდიმ ერთმანეთი 1917 წელს გაიცნეს და მალე ერთად დასახლდნენ. მაშინ ჟანა 19 წლის, სახვითი ხელოვნების სკოლის სტუდენტი იყო. ჟანას მოდილიანის ბევრი პორტრეტი აქვს დახატული.

რამდენიმე წლის წინათ კი ნიუ-იორკის იმპრესიონისტებისა და მოდერნისტების აუქციონზე, მოდილიანის მუზისა და საყვარლის, ორსული ჟანა ებიუტერნის პორტრეტი 31 მილიონ დოლარად გაიყიდა...



„ქალი, რომელიც ხშირად მესიზმრებოდა“

ამადეომ ჟანას პორტრეტი, მათ პირველივე შეხვედრაზე დახატა და თავის უახლოეს მეგობარს, მოქანდაკე ბრაკუზის უთხრა: „შევხვდი ქალს, რომელიც ხშირად მესიზმრებოდა, ვფიქრობ, ჩემი ნამდვილი სიყვარული ვიპოვე“.

ამბობდნენ 19 წლის ჟანა, ჩიტს ჰგავდა, რომლის შეშინება ძალიან ადვილია. მას ქალური, მოკრძალებული, მომღიმარი, მოგრძო სახე ჰქონდა, ღვინოს არასოდეს სვამდა.

სმა და ბოჰემა

ჟანას მამა პარფიუმერულ ფირმაში მუშაობდა. ჟანას ძმა, ანდრე, მხატვარი იყო. მისი ნახატები ცნობილ გალერეებში იყო გამოფენილი.

ქალებისმოყვარულ, ლოთ, ჰაშიშით გაბრუებულ, მით უმეტეს ებრაელ სასიძოს, ჟანას მშობლები ეწინააღმდეგებოდნენ. ჟანამ ამადეოს გულისთვის ყველაფერი დათმო. მშობლების წინააღმდეგობის მიუხედავად, მასთან გადავიდა საცხოვრებლად. მაშინ ამადეო ძალიან ბევრს სვამდა და ავადმყოფობდა. ჟანაში ერთადერთი, რეალური და სულიერი მეგობარი იპოვა, რომელთანაც ჭეშმარიტი სიყვარული აკავშირებდა. ეს ქალი მოდილიანის შემოქმედების განუყოფელი ნაწილია, ის მოდილიანის 20-მდე ნახატშია. ჟანა ცდილობდა მოდის ცხოვრების სტილის შეცვლას, მაგრამ მოდიმ ვერც ამ დიდი სიყვარულის გამო თქვა უარი ბოჰემურ ცხოვრებაზე.

ქალიშვილი ჟანა

მოდი და ჟანა ლუქსემბურგის ბაღთან დასახლდნენ. ფული არ ჰქონდათ. ტუბერკულოზის გამო მისი ჯანმრთელობა სულ უფრო სუსტდებოდა. ჟანას მშობლების დახმარებით, წყვილი მოდის სამკურნალოდ, ნიცაში გაემგზავრა. იქ მათ გოგონა შეეძინათ. ჟანამ და მოდიმ ვერ მოასწრეს კანონიერი ცოლ-ქმარი გამხდარიყვნენ, ამიტომ მათ გოგონას რეგისტრაციისას დედის სახელი, ჟანა ებიუტერნი ჩაუწერეს.

ამადეო ნიცაში უკეთ არ გამხდარა. პარიზში დაბრუნებულმა ისევ სმა დაიწყო. უკიდურეს სიღატაკეში ცხოვრობდნენ და ამიტომ ბავშვი ჟანას მშობლებმა წაიყვანეს. იმ პერიოდში მოდილიანის პირველი და უკანასკნელი გამოფენა გაიმართა, სადაც, 12 ნახატი გამოიფინა. მათგან რამდენიმე გაიყიდა.

ერთხელ, მოდი მეგობრის დედასთან მივიდა, სასმელი სთხოვა და ებრაულად რაღაც უმღერა. ფიქრობენ, რომ ეს ებრაული რექვიემი იყო - ერთადერთი, რაც მოდილიანის ურწმუნო ოჯახში იცოდნენ.

ერთგულება სიკვდილშიც

1920 წელს მოდილიანის და ჟანას გაუჩინარება მეზობლებმა შენიშნეს. 24 იანვრის საღამოს, ერთ-ერთმა მათ კარზე დააკაკუნა. არავინ უპასუხა. შიგნით შესულმა, საწოლში მძიმედ დაავადებული მოდილიანი ნახა, რომელსაც სასოწარკვეთილი ჟანა მთელი სხეულით ეკვროდა.

მოდი ღატაკთა თავშესაფრის საავადმყოფოში გადაიყვანეს, სადაც ორ დღეში გარდაიცვალა. თავზარდაცემული ჟანა მასთან საავადმყოფოში მიიყვანეს. მან მოდის დიდხანს, თვალმოუცილებლად უყურა. შემდეგ მშობლების სახლში წავიდა. მეორე დილით 20 წლის ჟანა მეხუთე სართულიდან გადმოხტა... ამ დროს ის მეორე ბავშვზე, ცხრა თვის ორსული იყო.

ამადეო მოდილიანი პერ ლაშეზის სასაფლაოზე დაასაფლავეს. სიღარიბეში გარდაცვლილი მოდი, მხატვრებმა პომპეზურად დაკრძალეს. ჟანა მეორე დღეს პარიზის შემოგარენში დაასაფლავეს. ერთი წლის შემდეგ, მოდილიანის ოჯახის თხოვნით გადაასვენეს და მოდის გვერდით დაკრძალეს. მათი შვილი ჟანა, ამადეოს ნათესავებთან გაიზარდა.