Brain vs Heart (Dear Diary)

Brain : -გაჩუმდი! დამღალე..
Heart : -არ შემიძლია..
Brain : -შეგიძლია!
Heart : -არა..
Brain : -უბრალოდ არ გინდა
Heart: -მინდა..
Brain: -ტყუი! მე როგორ შევძელი?
Heart : -შენ.. შენ, შენ ხარ..
Brain: -მიუხედავად იმისა რომ..
Heart: -გაჩუმდი! არ გინდა, ვიცი..
Brain: -დაფიქრდი..
Heart: -ეგ შენი მოვალეობაა
Brain: -და რატო არ მისმენ?
Heart: -შენ ვერ გაიგებ..
Brain: -რატომ?
Heart: -იმიტომ, რომ.. შენ.. შენ შენ ხარ..

LY sist♥

მეღორე ცრემლების ყლაპია (Dear Diary)

ნიჰილისტად მომნათლეს, ყველაფერს ხელაღებით უარყოფო. ბევრ რამეს ვუარყოფ, მაგრამ იმას რასაც ვთვლი რომ ამაზრზენია, საძულველი, წარმწყმედი. ვუარყოფ ბოროტებას, სიძულვილს, თვალთმაქცობას,  უსამართლობას, ცინიზმს, ამპარტავნებას, თვითკმაყოფილებას, დაუნდობლობას,  ეგოიზმს, სიმხდალეს, არაჰუმანურობას. ვუარყოფ ერთი იდეით შეპყრობილ ორფეხა  ცხოველთა ბრბოს, დახავსებულ აზროვნებას, დაკონსერვებულ მსოფლმხედველობას, რაღაცისტებს და ვიღაცისტებს, მაქსიმალიზმს, მხოლოდ სიცოცხლის მოტრფიალეებს, საკუთარი ცნობიერების მონებს და ყველაფერ იმას, რაც ადამიანის პიროვნებას ჩრდილავს, უბიძგებს არაფრობისაკენ და შავი, უკიდეგანო ქვესკნელისკენ.
"უფალო, უსმინე შავარდენს
მის ხელით გიგზავნი ბარათს
მიშველე ღორებში ჩავარდნილს
ღორებში დარჩენილს მარად."

something

არ მინდა ვიყო რაღაც. არც ვიღაც, მე მინდა ვიყო მე.. გავურბივარ ჩემს თავს, რათა ვიპივო ჩემი თავი.

BFF

Ninu & Me
Love her
My bestie! ♥

Run For Your Life! (Dear Diary)

მე არ ვიცი რა არის რეალობა, რა ილუზია. რა არის მყარი, რა მეჩვენება. ვერ ვხვდები ბრმა ვარ თუ დანახვის უნარი მაქ. ვერ ვხვდები ყრუ ვარ თუ თავს ვიყრუებ. ვერ ვხვდები ვერაფერს. რატომ ვხედავ შავად, როცა შავი სულაც არ არის და მაშინ როცა შავი უნდა იყოს, რატომ ვერ ვხედავ. არ მინდა ფიქრი, არა.. დამღალა. მეძინება! ვერაფერს ვეყრდნობი და ღრუბლებში დავდივარ. რამდენჯერაც დავეყრდნე კისერი წავიტეხე. ისევ ღრუბლებს ვეკიდები. მაგრამ როდემდე ვიქნები მსუბუქი.. ჩავიტან ალბათ ყველაფერს ისევ მიწაში. ხო, ჩავიტან..
ვგრძნობ ვმძიმდები

ქალის სიყვარული

უმწეოა ქალის სიყვარული,
ჩრდილში ამოსული იასავითაა,
თვალი რომ სულ მზისაკენ უჭირავს...
უმწეოა ქალის სიყვარული,
როგორც უმწეოა იის სურნელება,
ყველა რომ მოსაწყვეტად ეტანება...
ჭკნებიან მოწყვეტილი იები
და ლარნაკებში ჩაწყობილნი
ქრებიან და უჩინარდებიან.
უცნაურია მათი მიამიტური
ლტოლვა და ერთგულება,
უცნაურია მათი გულმავიწყობა...
ანდა იქნებ თავიანთი დიდსულოვნებით
ჩვენი გულგრილობის ყინულის გალხობა უნდათ.
უცნაურია მათი მიმტევებლობა,
უცნაური და უმწეო...
სუროსავითაა,
თუ არაფერს შემოეხვია,
წელში ვერ აიმართება,
თავს მაღლა ვერ აიღებს,
ვერ გაიშლება და ვერ გაიფურჩქნება,
მზეს ვერ დაენახვება...
უმწეოა ქალი სიყვარული,
როგორს სიცოცხლე...