ოლალა ♥ (Dear Diary)

"ღრუბლებს მოვწყდები ცაზე, ნიავის დახამრებით შენი ოთახის ღია ფანჯრიდან შემოვიპარები, მოვალ შენს საწოლთან, მთვარის შუქით განათებულმხოლოდ ჩემთვის ნაცნობ ნაკვთებს დავუწყებ მზერას. მოგიახლოვდები, შენი სუნთქვის სითბოს და სიმსუბუქეს შევიგრძნობ ტუჩებზე რომ დამეფინება, თითქოს საკოცნელად მიწვევს ისე.. და მეც გაკოცებ, გაკოცებ რაღაც არაამქვეყნიურად ნაზად და მსუბუქად,ბუმბულისებრს რომ ეძახი ხოლმე აი ისე. ამ სიტკბოებისგან იმქვეყნად გასულს შენი სხეულის სურნელი დამეწევა და ისე სასიამოვნოდ გამოაშტერებს ტვინის უჯრედებს, გულის სისხლძარღვებს და სულის მარადიულობას რომ სხვებისთვის უხილავ ფრთებს გამომაბამს და შენი ფერებით დახატულ ჩვენს სამყაროში დამაწყებინებს ფრენას.მიყვარხარ ცრემლებამდე ამ მონოლოგის დროს რომ მისველებს თვალებს"
ეს ჩემმა კუნკულამ მითხრა.. და კიდევ ბევრი ბევრი რამ... მაგრამ ის მხოლოდ ჩემთვის..
მიყვარხარ ზეაღმატებით ხარისხში.
სულში, გულში, ცისხელაზე ♥

Trip with myself (Dear Diary)

ცოტაც და წავალ...წავალ იქ, სადაც ყველაფერი ზღაპრულია, სადაც კეთილსა და ბოროტს გვერდი-გვერდ მივყვები, სადაც ყველას სახლის ფანჯარაში შევიხედავ და მათთან ერთად ვიცინებ, ვიტირებ, ან სულაც ვიგრძნობ არაფერს.. წავალ იქ, სადაც შესაძლოა, რომ ფაფუკი ფიფქებით დაფარულ მდელოზე ცისარტყელა აბრჭყვიალდეს, ან გვირილების წვიმა მოვიდეს.. წავალ იქ, სადაც კაციც ვიქნები და ქალიც, ბავშვიც და მოხუციც, მდიდარიც და მათხოვარიც, ძლიერიც და უსუსურიც.. ვიქნები გმირი, ვიქნები ლაჩარი, ვიქნები მხსნელი, ვიქნები მკვლელი. მადიდებენ, უარმყოფენ, გამთელავენ, მაფურთხებენ , მომბაძავენ, გულს მატკენენ. ვიქნები ყველგან და ყველაფერში, ვიქნები მათი მდევარი, მათი აჩრდილი, მეცოდინება მათი ყველა საიდუმლო...
ვითოვებ..
ვიწვიმებ..
ვიქროლებ..
წავალ და ვიქნები სიყვარული, წავალ და ვიქნები იმედი, წავალ და ვიქნები ყველა(არა)ფერი..
მე წავალ წიგნში..

^.^

Thief

ქურდი ვარ...ყველაზე გულწრფელი და გულახდილი ქურდი...

ვაღიარებ,რომ მზეს სითბო მოვპარე... რომ საათები მოვპარე დროს; იმიტომაა რომ თენდება გვიან... დავდივარ და ვიპარავ აპრილის წვიმებს... ხანდახან მზის სხივებსაც... ცისარტყელას ფრთები მოვპარე... შვიდიღა დარჩა...ვიპარავ ყველაფერს და ნელ-ნელა გულს... ზღვასაც ნაპირი მოვპარე ...ვარსკვლავებს ერთმანეთი...

და, ალბათ, არ გეწყინება! თუ გეტყვი: სანამ შენ ამას კითხულობდი, ცოტა სითბო და სიყვარული მოგპარე... სულ ცოტა... დღეს მაინც რომ მეყოს..

მეფე-მონა, ანუ ♥

თუ ვინმე გიყვარს - ადამიანი ხარ სიყვარული ღიმილში იმალება,

თვალებში იკითხება დროში იკარგება

და გულში იმარხება... მოდით ერთმანეთს ყოველთვის ღიმილით შევხვედთ ,
რადგან ღიმილით იწყება სიყვარული სიტყვა "სიყვარულს" წარსული ფორმა არა აქვს ფერფლისგან ვერასოდეს აინთება ცეცხლი წარსულს ვეღარ დააბრუნებ ვერც ვერაფერს შეცვლი მონა ხარ როცა გიყვარს,მეფე ხარ როცა უყვარხარმაინც,რა არის სიყვარული?!....ზეცით მოვლენილი ნათელი სხივია,ადამიანთა გულებში დამკვიდრებული...ან იქნებ სიყვარული გრძნობაა,რომელიც საწყისია სულიერი ამაღლების...ღამეებს,რომ გათენებინებს ფიქრში.სულ "მას" რომ დასტრიალებ,"მისი" ხმის გაგონება და "მისი" დანახვა სიხარულს გგვრის... ....იქნებ მონატრებაა ადამიანის??? "მასთან შეხვედრას,რომ ნატრობ,ნახავ და გაურბიხარ. "მისი" სიტყვა იმდენად ძვირფასია,რომ მას შეუძლია შეცვალოს მთელი შენი ცხოვრება... ჩაფიქრებულს,რომ გკითხავენ: -"რაზე ფიქრობ?" -და შენ დაბნეულად პასუხობ: -"არაფერზე"..... არაფერია სიყვარული ამვე დროს კი ყველაფერი სიყვარულია, როცა ორი ერთარსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა. როცა საკუთარ თავს არწმუნებ რო შენ ის არ გიყვრას სწორედ მაშინ ხარ შეყვარებული ეჭვიანობა სულია სიყვარულისა სიყვარული არის მწარე თამაში, რომ გამოცდი დარწმუნდები ამაში სიყვარული ჰგავს ხეს,იგი თავისუფლად იზრდება ჩვენს არსებაში და ხშირად განადგურებულ გულშიაც კი განაგრძობს მწვანედ ხასხასს სიყვარული ნარკოტიკს ჰგავს.თავიდან ეიფორია,სიმსუბუქე და სრული გალღობის შეგრძნება გეუფლება.ჯერ ღრმად არ შეგიტოპავს და თუმცა შეგრძნებები მოგწონს,მაინც გჯერა,რომ ნებისმიერ წუთს შეგიძლია,განზე გადგე.საყვარელ არსებაზე დღეში ორ წუთს ფიქრობ და მერე სამი საათი ივიწყებ.მაგრამ თანდათან ეჩვევი ამ ახალ შეგრძნებებს და სრულიად დამოკიდებული ხდები.და მაშინ უკვე სამ საათს ფიქრობ,ორი წუთით კი ივიწყებ.თუ საყვარელი არსება გვერდით არ გყავს,იმასვე შეიგრძნობ,რასაც ნარკომანი,წამალს რომ წაართმევენ.ასეთ წუთებში იმ ნარკომანივით,რომელსაც ერთი დოზის გულისთვის შეუძლია,იქურდოს,მოკლას,თავი დაიმციროს,შენც მზად ხარ ყველაფერი გააკეთო სიყვარულისთვის

მარტოკინა ხარ ჩემთვის…

ჩუმი მოლოდინით გაიყინა ღამე, სადღაც ორღობეში შეიყუჟა მთვარე, მიწამ შავად ჩამოთოვა ცაზე, გაიცრიცა ირგვლივ არე-მარე და ჩემ თვალწინ მდუმარებით დაიბადა კიდევ ერთი ღამე. შენზე ფიქრებს გამოვატან ქარებს, გიამბობენ ათასნაირ ამბებს, მე კი ისევ შენი სუნთავა გამიგრილებს სახეს.

ისევ დამიმარტოხელა ბინდმა, მიმკარგა, სადღაც ბნელ სიშვეთში - გამაშავთეთრეს ? ! ამომგლიჯა თვალებიდან ფერი - სერი ანდაც ცისფერი, შავი სუდარა დამაქსოვა თავზე. ვიღაც მიყურებს, თითქოს მხატავენ… შევ-თეთრ ფერებით. მომწყურდა ახლა პალიტრა ფერთა, სიმწვანე - თვალთა, ბაგეთ - სინათლე, სითეთრე კანის… საოცარი გრძნობით დამატყდა თავს შენი მონატრება. მომარგე შენზე ფიქრების მანტია და გადამკარგე იმ უკიდეგანო უსასრულეთსი ვერასდროს, რომ ვერ ვუძებნი ბოლოს, როცა გიყურებ.

ასოებიც განგებ გამომყავს გრძლად. საკვირველია, იცი ?... ახლა დაუკვირდი, თითქოს ყოველ მათგანს ვუყვებოდი შენზე საოცარ ამბებს და თითოეულში, რომ ჩავატიო გრძნობის ალი, მწვავს… როგორც შემიძლია განსაკუთრებულად გრძლად გამოვსახავ მათ.

საწერ მაგიდას მივადე ყური, მსურს, რომ გავიგო ხმა შენი სულის. შენზე ფიქრების ფურცლებზე გაცოცხლებულ გულისცემას ვუსმენ - გესმის?

მართლა ვგრძნობ ტალღებს, მუსიკის ჰანგებს, რბილად, რომ მარწევს და მსუბუქად, რომ მეფერებიან კანზე. ჩუუუ… ეს შენი სუნთქვაა, ახლაც ისეთივე სიცხადით მესმის, როგორც პირველად, რომ შევიგრძენი, არა გავიგონე და შევიგრძენი…

დ ე დ ა მ ი წ ა ს ს ი ყ ვ ა რ უ ლ ი ა ტ რ ი ა ლ ე ბ ს! ♥

-თქვენ... -აირია დომენიკო, - თქვენ.....გიჟი არა ხართ?
-არა, გაგიჟდი? - გაეღიმა ალექსანდროს, - არა, ზედმეტად დალაგებულნი, ხანდახან ასეც გამოვიყურებით.

* * *
დედას კი თუმცა არ უყვირია,არც ჭაღარა არ დაუგლეჯია,ლოყებიც არ ჩამოუხოკავს და თავშიაც არ წაუშენია ხელი_ყველანი მიხვდნენ,როგორი ყოფილა ჭეშმარიტი გლოვა:იმან მოხუცმა,უბედურებით გაკაჟებულმა,ცივ ხელზე დაადო ხელი და,დიდებულს,ამაყს,უსაყვარლესს, მხოლოდ ეს უთხრა,გაოცებულმა ესა თქვა მხოლოდ:
–რად არ უყვარდი არავის,შვილო.

* * *
განრისხების მრავალსაფეხურიან კიბეზე წყრომის ერთი გადადგმული ნაბიჯი- უეცრად მოკუმული ტუჩები რომ დაინახა, მაშინვე შეაგება..

* * *
მხოლოდ მისთვის გასაგები ბედნიერებით ბედნიერი

* * *
გული ზურგიდან უფრო ახლოსაა..

* * *
ვეღარ მოითმინა , განზე მიაბრუნა თავი და მხარუკუღმა დაუღრიალა:
--ადამიანის სიკვდილს რაღად მაყურებინეთ?!
მაშინვე მშვიდად უპასუხეს:
--ადამიანი რომ გყვარებოდა!!"

* * *
- "რეკავს თუ რეკს?"
- "რეკს. რა საჭიროა ზედმეტი ხმოვნები." - აღნიშნა დულიომ.
- "სწრიხრ" - დაეთანხმა ალექსანდრო.
- "რაო?"
- "სწორი ხარ-მეთქი."